Heb je dat ook wel eens? Dat je vastloopt in wat je doet, dat het allemaal te veel energie kost en dat het plezier langzaam tussen je vingers doorglijdt?
Eerlijk is eerlijk: de afgelopen tijd zat ik precies in die spiraal. Ik was beland in mijn eigen ‘perfectionismerittis’ modus. Alles moest tot in de kleinste details strak, perfect en gecontroleerd. En pffff… wat kostte dat een bakken met energie en tijd!
Het gekke is: als je mij een beetje kent, weet je dat ik ontzettend veel oog voor detail heb, maar van nature ook echt iemand van de grote lijnen ben. Toch sluipt er soms ongemerkt een stemmetje in je hoofd dat zegt: “Het moet tot in het allerkleinste detail perfect zijn, want anders word ik als goudsmid niet serieus genomen.”
Totdat ik laatst een workshop Mitsuro Hikime volgde — een eeuwenoude Japanse wastechniek waarbij je de warme was trekt, vouwt en boetseert tot organische, vloeiende vormen. Je raad het al, een proces waarin je bijna geen controle hebt, want de was doet gewoon waar hij zelf zin in heeft.
“Dan maak je toch gewoon sieraden die niet perfect hoeven te zijn?”
Tijdens die workshop sprak ik een mede-goudsmid. Ik vertelde waar ik tegenaan liep en zij keek me aan en zei heel simpel:
“Maar Daan… dan ga je toch gewoon meer sieraden maken waarbij het géén millimeterwerk hoeft te zijn?”
Die opmerking sloeg in als een bom. Zo simpel, maar zo waar! Waarom maakte ik het mezelf zo moeilijk?
Zodra ik het idee van ‘controle’ losliet, gebeurde er iets magisch. Mijn creativiteit ging meteen weer stromen. Ik raakte weer geïnspireerd en pakte mijn giettechniek weer verder op. In deze techniek maak je een vorm deze druk je in de Delftse aarde en dan kun je daarna de, in dit geval ring, gieten. De techniek die ik tot nu toe gebruikte was horizontaal, maar ik wilde ook verticaal gaan werken, daar had ik speciale mallen voor nodig die ik in de klei kon drukken (zie foto hierboven). Gelukkig heb ik een handige buurman met een 3D printer die deze mallen voor mij kon maken en ik kon helemaal los.
En het resultaat? Ik heb dagen lang non-stop in mijn atelier gezeten. Alleen maar maken, experimenteren, vloeien en genieten. De tijd vloog voorbij en ik voelde weer exact waarom ik dit vak zo fantastisch vind.
Het resultaat: Kijk deze ringen!
Prachtige zilveren organische ring met lavazand en moissanite
'Volcanic Radiance'€ 275,-Opties selecteren Dit product heeft meerdere variaties. Deze optie kan gekozen worden op de productpaginaMooie echt zilveren organische ring
'Organic Flow'€ 225,-Opties selecteren Dit product heeft meerdere variaties. Deze optie kan gekozen worden op de productpagina
Kijk nou naar deze ringen! Ze zijn ruw, organisch, uniek en vol leven. Geen strakke, gepolijste lijnen, maar lijnen die bewegen.
Begrijp me niet verkeerd: ik vind het nog steeds een enorme kick om een sieraad tot op de micron perfect strak af te werken. Maar als je daar drie dagen aan zit te zwoegen en het kost je al je energie, kun je je afvragen hoe effectief (en leuk!) je je tijd besteedt 😉.
Door te durven spelen en de imperfectie te omarmen, heb ik niet alleen een prachtige nieuwe manier van werken ontdekt, maar heb ik vooral het plezier in mijn atelier weer helemaal terug.
Ik ben benieuwd: herken jij die ‘perfectionismerittis’ in jouw eigen werk of leven? En wat helpt jou om het weer los te laten? Laat het me gerust weten in de reacties, vind ik leuk!
Liefs,
Daan
